گزارش روزانه تالار 98.02.22 و پیش بینی بازار دوشنب...
نویسنده: کارگزاری اردیبهشت ایرانیان تعداد بازدید: 331 تعداد نظرات ارسالی: 0

گزارش روزانه تالار 98.02.22 و پیش بینی بازار دوشنبه

گزارش روزانه: در حالیکه بر خلاف دیروز، نیمه اول وقت معاملات امروز، بازار خراب بود و قیمتها و شاخصها سقوط سنگینی را تجربه می کردند و نماگر بازار نزدیک به 6000 واحد منفی بود، ولی در نیمه دوم و به مدد حضور فعال و نقش آفرین حقوقی ها، ورق برگشت و از فشار فروش بمراتب کاسته شد بطوریکه صفهای فروش در بسیاری از نمادهای مطرح و بنیادی بازار جمع آوری شد و فعالان بازار کمی نفسی به راحتی کشیدند. حقیقی ها و سهامداران خرد نیز که اوضاع را کمی بهتر دیدند، قوت قلب و جسارت بیشتری کرده و بسیاری از اردرهای فروش را در حداکثر منفی ها، حذف کردند. بنظر می سد بازار در روزهای اخیر تا حدود زیادی جنبه روانی و هیجانی پیدا کرده و از منطق و مبانی علمی و اقتصادی ... فاصله گرفته است. جا دارد مسئولین امر و متولیان بازار، با جمع آوری صفهای فروش و تزریق مقادیر متنابهی نقدینگی، از التهاب بازار بکاهند و در چنین شرایط حساس و خطیری، به مدد سرمایه گذاران و فعالان بازار همت گمارند.

گفتنی است طی روزهای اخیر، اخباری که بورس تهران را احاطه کرده است عمدتا به افزایش تنش‌ها بین ایران و امریکا از یک سو، دور جدید تحریم‌های ایالات متحده و نهایتا فشار بر بازارهای جهانی باز می‌گردد.

عامل سیاسی فشار بر بازارها: در رابطه با مناسبات کشور و ایالات متحده، نظرات به شدت پراکنده و غیرهم‌سو است. در شرایطی که برخی فعالان بازار از تمایل دو طرف برای رفع تنش‌ها و حتی احتمال مذاکرات غیرآشکار صحبت می‌کنند، جبهه دیگری از تحلیل‌ها حتی تا احتمال رویارویی نظامی دو کشور پیش می‌روند.

در شرایط فعلی اقتصاد کشور و شدت گرفتن تحریم‌ها و افزایش فشارهای همه‌جانبه، واکنش به جنبه‌های بدبینانه محسوس‌تر است. با این حال باید در نظر داشت که زاویه دید بازار سهام و بازارهایی نظیر ارز و سکه در این رابطه تا حدودی متفاوت است. اصلاح قیمت‌ها در بازار سهام با وزن بیشتر دادن به ریسک‌های نظامی گره خورده است و در بازار ارز با احتمال مذاکرات و اصلاح سیاست‌گزاری‌های ارزی داخلی. با این وجود نقطه اشتراک هر دو بازار، ثبت رشدهای محسوس طی هفته‌های اخیر است که تمایل به شناسایی سود را شدت می‌بخشد.

شعله دوباره آتش جنگ تجاری: ابتدای هفته گذشته با کنش غیرمنتظره دیگری از سوی ترامپ همراه بود. در زمانی که همه فعالان اقتصادی دنیا خود را برای آتش‌بس رسمی چین و امریکا آماده می‌کردند ترامپ بار دیگر آتش این جنگ را شعله‌ور کرد و کالاهای چینی را بار دیگر مشمول پرداخت تعرفه ۲۵ درصدی کرد. این موضوع سبب فشار بر قیمت کامودیتی‌ها شد و به تبع آن سهام کالامحور بورس تهران در معاملات این هفته تحت فشار قرار گرفته اند. با این وجود، این نقطه پایان جنگ تجاری نیست. سررسید این مذاکرات برای ۳ هفته دیگر تمدید شده و هر دو سوی این جنگ نیاز به پرهیز از تبعات کاهش رشد اقتصادی جهان دارند. با این حال همان‌گونه که انتظار می‌رفت،به نظر می‌رسد ترامپ علاقه زیادی دارد تا حل این مشکل را تا حدودی به درازا بکشاند و بازدهی بیشتری از این رویداد در مناسبات قدرت بدست آورد.

آخرین معاملات بازار جهانی نیز، با توییت ترامپ مبنی بر روابط مساعد با رییس جمهور چین و امیدواری برای حل اختلاف‌ها در کوتاه‌مدت با واکنش مساعد همراه بود و این بازارها از کف‌های قیمتی فاصله گرفتند. این موضوع نشان از میزان حساسیت بازارها به اخبار جنگ تجاری دارد.

تحریم صنایع فلزی و فشار بر کالایی‌ها: آخرین روز هفته گذشته با خبر تحریم صنایع فلزات اساسی کشور توسط ایالات متحده همراه بود. واکنش به این اخبار نیز دامنه وسیعی از رفتار متفاوت را در بر می‌گرفت. بعضی بر کاهش امکان فروش صادراتی این شرکت‌ها تاکید می‌کنند و برخی با توجه به این موضوع که این صنایع از نیمه مرداد سال گذشته تحت تحریم هستند، اصرار دارند که فهرست اخیر تنها بار روانی داشته و درآمد فروش شرکت‌ها را تحت‌الشعاع قرار نخواهد داد. در این رابطه به نظر می‌رسد انتظار برای انتشار گزارش‌های ماهانه مطمئن‌ترین انتخاب ممکن باشد. با این وجود، همین خبر در فشار شدیدتر فروش در گروه‌های مرتبط نمایان شده و توجه به گروه‌های کوچکتر بازار را رقم زده است. مساله‌ای که نهایتا رشد شاخص هم‌وزن را همزمان با افت شاخص کل در پی داشته است.

پرهیز از هیجان و استراتژی انتظار: هم زمانی که بازارها خود را با بدبینانه‌ترین سناریوهای ممکن وفق می‌دهند، کوچکترین اخبار مساعد می‌توانند زمینه را برای صعود قیمت‌ها فراهم کنند. این موضوع که در کجای طیف بدبینی و امیدواری به آینده قرار گرفته‌ایم، در کنار میزان ریسک‌پذیری معامله‌گران، میزان بازدهی آتی را مشخص می‌کند. در این شرایط به نظر می‌رسد نظاره شرایط برای فعالان بازار، استراتژی مطمئن‌تری باشد.

 

کارنامه بازار امروز : در پایان معاملات روز جاری شاخص کل با بیشترین تاثیر از افت قیمتها در نمادهایی چون #فولاد، #شبندر، #فارس، #رمپنا و #وبملت، #فخوز و #شتران با افت حدود 5087 واحدی روبرو شد. همچنان فشار فروش در بازار بالاست و شاهد افت دسته جمعی صنایع مختلف در بازار سهام هستیم. هر چند که گروههایی چون غذایی و دارویی، بواسطه اثرناپذیری از تحریمها و تهدیدها، از حاشیه امنیت بالایی برخوردارند.

 

نمای امروز بازار: شاخص کل 204,069 / میزان افت شاخص 5085 واحد منفی / ارزش بازار 7,830,090 میلیارد ریال/ ارزش معاملات 10.304 میلیارد ریال/ حجم معاملات 3.481 میلیون سهم.

 

نمادهای تاثیر گذار در شاخص: فولاد 291 واحد منفی/ شبندر 228 واحد منفی/ فارس 224 واحد منفی/ رمپنا 216 واحد منفی/ وبملت 188 واحد منفی/ فخوز 171 واحد منفی/ شتران 167 واحد منفی.

 

بیشترین حجم معاملات : وتجارت 788.2 میلیون سهم/ ذوب 369.7 میلیون سهم/ خساپا 209.5 میلیون سهم/

تاصیکو 162.7 میلیون سهم/ وبصادر 137.8 میلیون سهم.

 

اهم اخبار سیاسی و اقتصادی: 1- رضا عبادزاده با اشاره به اینکه شرایط بین‌المللی کنونی تأثیری بر صادرات شرکت تجارت صنعت پتروشیمی خلیج‌فارس نداشته، گفته: عرضه محصول‌های این شرکت به بازار داخلی نسبت به سال‌های گذشته افزایش یافته است. وی با بیان اینکه مشتریان یکی از مبانی تحلیلی بازار صادراتی محصول‌های پتروشیمی هستند، گفت: پافشاری مشتریان خارجی برای امضای قرارداد یک ساله صادراتی در همین شرایط کنونی،گواه انجام صادرات محصولات پتروشیمی بطور طبیعی است. وی با اشاره به افزایش مقاصد صادراتی با توجه به محدودیت‌های اعمال‌شده گفته: مذاکره برای افزایش سه مقصد صادراتی در خاور دور نیز هم‌اکنون در حال انجام و بررسی است.در زمینه انتقال وجه خوشبختانه مشکلی وجود ندارد، شرایط بین‌المللی کنونی انجام امور را سخت‌تر کرده اما صادرات همانند گذشته در حال انجام است. او همچنین با اشاره به عرضه ارز حاصل از صادرات محصول‌های پتروشیمی به سامانه نیما گفته: بر اساس اجازه قانون، تنها درصد اندکی از رقم صادرات صرف هزینه‌ های داخلی مجتمع‌ها می‌شود.با برنامه‌ریزی برای مقابله با خطرهای احتمالی تحریم در این صنعت، تاکنون مشتریان هراسی از این نظر به خود راه نداده‌ اند

2- در اجرای تکالیف بودجه‌ای که از سوی بانک مرکزی به بانک‌ها ابلاغ شد، در صورتی که بانک‌ها تکالیف مندرج در قانون مالیات‌ها را رعایت نکنند، مشمول جریمه سنگین خواهند شد.

3- دعوت نامه تشکیل جلسه اصلی کمیسیون اقتصاد در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸ نشان می دهد بحث  واگذاری کلیه سهام باقی مانده متعلق به دولت در برخی از شرکتهای بورسی، به ارزش تقریبی 230 هزار میلیارد ریال، جدی است.

4- وزیر صمت در پاسخ به این سوال که دولت باید اقدامم به واردات خودروی دست دوم کند، پاسخ داده:  با کدام پول خودرو دست دوم وارد کنیم؟ آقای رحمانی تصریح کرده پیشنهاد واردات خودروی دست دوم به دلیل مشکل منابع ارزی، درست نیست و باید خودروسازهای داخلی خودروی بیشتری تولید کنند. برای اینکه بتوانیم مشکلات را در داخل کمتر کنیم،خودروسازان باید تولیدات خود را افزایش دهند. و اما ماندن کانتینرها در گمرک دلایل خاصی داشتند که تا حدودی برطرف شده، ولی بخش عمده‌ای از آن‌ها مشکل حقوقی داشتند و بخشی دیگر با مشکل ارز روبه‌رو بودند که این مشکل برطرف و ارز مورد نیاز تامین شده است. مشکلات این کانتینرها در کارگروه تنظیم بازار مطرح شد و می‌توان گفت تاحدودی روند ترخیص تسهیل شده است.

 

بزرگترین واگذاری و خصوصی سازی ایران: گویا فردا صبح در جلسه اصلی کمسیون اقتصاد هیئت دولت در خصوص خروج کامل دولت از شرکت‌های بزرگ بورسی و واگذاری تصدی‌گری تصمیم گیری می‌شود.  شنیده می شود وزارت نفت و وزارت اقتصاد کاملا با این تصمیم موافقت هستند این خبر به ویژه برای صنعت خودروسازی خبر بسیار خوبی است. از طرفی وزارت نفت نیز با واگذاری سهم ۲۰ درصدی شرکت پالایش و پخش در شرکت‌های پالایشی موافقت کرده است. لیست شرکت‌های آماده برای واگذاری چنین است: کشتیرانی جمهوری اسلامی / فولاد مبارکه / ملی صنایع مس ایران / هلدینگ خلیج فارس / پالایش نفت اصفهان / پالایش نفت تبریز / پالایش نفت لاوان/ پالایش نفت تهران / پالایش نفت شیراز / پالایش نفت بندر عباس/ بانک صادرات/ بانک ملت / بانک تجارت/ مخابرات ایران / ایران خودرو / سایپا.

5- نانسی پلوسی ‏رئیس مجلس نمایندگان آمریکا گفته در کشور ما هیچ تمایلی [بین مردم] برای جنگ وجود ندارد. ما باید به دنبال راه حل های صلح آمیز با ایران باشیم. دولت ترامپ نیز حق آغاز جنگ با ایران بدون اجازه کنگره را ندارد. اطلاعات مربوط به ادعاهای کاخ سفید درباره تهدیدهای ایران به کنگره آمریکا تحویل داده نشده است.

6- نیروهای نظامی ایران گفته اند: برنامه موشکی ایران به سان یک اهرم قابل ملاحظه نقش بازدارندگی در برابر هر گونه تجاوز نظامی ایالات متحده را ایفا می کند و در صورت بروز درگیری مستقیم سامانه ای که اهداف مرتبط با داعش در استان دیرالزور سوریه (به فاصله دو‌ کیلومتری پایگاه آمریکا) را مورد هدف قرار گرفت طبعا قادر به ضربه وارد کردن به پایگاه های آمریکا را هم‌ خواهد داشت. در تصویر زیر نقشه پایگاه های عمده نظامی آمریکا در شیخ نشین های خلیج فارس قابل مشاهده است. (منبع نقشه : Middle East Eye)



7- کمال خرازی، رییس شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به تصمیم ایران برای تعلیق مرحله‌ای تعهدات خود و در نظر گرفتن فرصت ۶۰ روزه برای طرف‌های مقابل در توافق هسته‌ای برجام گفته: «این فرصت خوبی برای اروپاست که با تسریع در اجرایی کردن اینستکس، کندی اقدام گذشته خود را جبران و از مرگ برجام جلوگیری کند کمال خرازی این سخنان را در دیدار با ماریل دو سارنز، رییس کمیسیون روابط خارجی مجلس ملی فرانسه مطرح کرد. رییس کمیسیون روابط خارجی مجلس ملی فرانسه نیز در این دیدار گفته: «این تصمیم و خروج ایران از برجام می‌تواند نتایج مثبت و ثبات ایجادشده بعد از توافق هسته‌ای را با مشکل مواجه سازد که این امر جای نگرانی دارد کمال خرازی نیز در توضیح مواضع جمهوری اسلامی اظهار داشته: «مردم ایران نسبت به اروپا به دلیل اجرا نکردن تعهدات برجامی آن‌ها و تبعیت از سیاست‌های تحریمی ترامپ و تن دادن به تصمیم‌های فراملیتی آمریکا به‌شدت بدبین هستند. این فرصت دوماهه، فرصت خوبی برای اروپاست.

 

در گروه خودرویی: خروج ایالات‌متحده آمریکا از توافق نامه برجام در شرایطی یکسالگی خود را پشت‌سر گذاشت که صنعت خودرو متاثر از بازگشت تحریم‌ها بار دیگر با چالش‌های فراوانی مواجه شد. هرچند تصور می‌شد که اجرای برجام و حضور سرمایه‌گذاران خارجی تا حدودی به بهبود زیرساخت‌های صنعت خودرو کمک کرده، با این حال لغو برجام گویای این واقعیت بود که خودروسازی ایران آسیب‌پذیرتر از آن است که با حضور یکی دو ساله سرمایه‌گذاران خارجی و عقد قراردادهای خودرویی بتواند بار بسیاری از مشکلات از جمله تحریم‌ها را به دوش کشد. و اما هرچند این آسیب‌پذیری در تحریم‌های اولیه هسته‌ای که سال ۹۱ اتفاق افتاد نیز برای سیاست‌گذاران صنعتی کشور محرز شده بود، با این حال چه در دور اول تحریم‌ها و چه در زمان توافق هسته‌ای که بهترین زمان برای رفع چالش‌های زیرساختی خودرو بود، مثل همیشه فرصت‌سوزی شد.


به اعتقاد بسیاری از کارشناسان نگاه دولتی به دو بنگاه بزرگ خودروسازی کشور مانع از بهره‌برداری از شرایط برجام شد. اما تحریم‌های اولیه و ثانویه که ازسوی ایالات‌متحده آمریکا علیه کشورمان اعمال شد متفاوت از یکدیگر در صنعت خودرو موثر واقع شد. در دولت اوباما صنعت خودرو در لیست اولیه تحریم‌ها قرار نداشت، حال آنکه در زمان ترامپ خودرو در سرلیست تحریم‌ها بود. با این شرایط در هر دو مقطع خودروسازی کشور افت تولید چشمگیری را تجربه کرد. در تحریم‌های اولیه خودروسازان داخلی پس از آنکه توانستند در سال ۱۳۹۰ به رکورد تولید یک میلیون و ۶۴۰ هزار دستگاهی برسند، به سد محدودیت‌های بین‌المللی آمریکا خورده و به‌نوعی سقوط آزاد را در تیراژ در دو سال بعدی تجربه کردند. در تحریم‌های اولیه نیز شوک خروج پژو فرانسه بسیاری از معادلات را در خودروسازی کشورمان به هم ریخت. تصور نبود این شرکت فرانسوی با آن سابقه حضورش در ایران ناممکن به‌نظر می‌رسید حال آنکه رفتن ناگهانی پژو و البته چند خودروساز خارجی دیگر در کنار تشدید تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران و البته بروز مشکلات نقدینگی در زنجیره خودروسازی، به‌تدریج اثرات منفی خود را نشان داد و در پی آن، تیراژ کاهش یافت. شرایط به شکلی پیش رفت که تیراژ خودرو در کشور به نصف سال ۹۰ رسید و تولید برخی خودروها نیز متوقف شد. یکی از تبعات بزرگ این اتفاق، رشد شدید قیمت خودروهای داخلی بود، چه آنکه در آن مقطع اعلام شد قیمت به‌طور متوسط 2.2 برابر شده است. این اما پایان کار نبود و در سال ۹۲ کاهش تولید ادامه یافت و قیمت‌ها نیز به روند صعودی خود ادامه دادند.

در مجموع، سال‌های ۹۱ و ۹۲، سال‌های سخت خودروسازی کشور در بخش تیراژ و کیفیت محسوب می‌شود. این در شرایطی بود که با روی کار آمدن دولت یازدهم در تابستان ۹۲ و توافق هسته‌ای در آذر ماه همان سال، رفته‌رفته اوضاع خودروسازی ایران رو بهبود رفت و نشانه‌هایی از امید در این صنعت پدیدار شد.

بر این اساس، خودروسازان کشور توانستند افت تولید را به‌تدریج و از ماه‌های پایانی سال ۹۲ کنترل کنند و به سمت افزایش تیراژ بروند. طبق آمارهای موجود، تولید خودرو در کشور در این سال ۵۰ درصد در مقایسه با سال قبل رشد کرد تا مشخص شود خودروسازی کشور سال‌های سخت تحریم را پشت‌سر گذاشته است. هرچند در سال ۹۴، تیراژ کاهشی نسبتا اندکی را تجربه کرد، با این حال در سال‌های ۹۵ و ۹۶، خودروسازان توانستند رقم تولید را صعودی قابل‌توجه داده و حتی به رکورد سال ۹۰ نزدیک شوند. این اتفاق مثبت در حوزه تیراژ خودروهای داخلی، با امضای برجام و لغو تحریم‌های هسته‌ای همراه بود. اما با روی کار آمدن دونالد ترامپ؛ رئیس‌جمهوری ایالات‌متحده آمریکا و اجرای وعده انتخاباتی‌اش، مبنی‌بر خروج از برجام مشکلات بار دیگر بر سر خودروسازی کشور آوار شد. این بار اما خودرو در سر لیست تحریم‌ها قرار داشت.

به این ترتیب در کنار مشکلات ارزی و نقل‌و‌انتقالات پولی و ورود و خروج مواد اولیه، سرمایه‌گذارانی همچون پژو و رنو نیز به سرعت ایران را ترک کردند. حال یک‌سال است که از لغو برجام می‌گذرد و صنعت خودرو پس از گذشت ماه‌ها اختلاف‌نظر سیاست‌گذاران صنعتی در موضوع‌هایی همچون قیمت، تیراژ و عرضه خودرو به روال عادی خود بازگشته است. هرچند هنوز تیراژ به میزان ظرفیت تولید شرکت‌های خودروساز نرسیده، اما با نصف ظرفیت همچنان فعالیت می‌کند بدین ترتیب در یک‌سالگی لغو برجام، سیاست‌گذاری‌ها و همچنین عملکرد خودروسازان از نگاه بسیاری از کارشناسان قابل‌ارزیابی است؛ به‌طوری‌که بسیاری از کارشناسان یکسال گذشته را سال سرگردانی و بی‌تصمیمی در صنعت خودرو می‌خوانند. از دیگر سو تصمیم‌های خودرویی در زمان برجام نیز مورد توجه کارشناسان قرار گرفته؛ چراکه معتقدند تصمیماتی همچون در نظر گرفتن شروطی برای حضور سرمایه‌گذاران خارجی در خودروسازی از سوی وزارت صنعت، حضور بی‌قید و شرط پژو و به‌دنبال آن تکیه دوباره به خودروسازانی که احتمال خروج آنها با اعمال تحریم‌های ثانویه محرز بود، ادامه حیات را برای خودروسازان پس از لغو برجام سخت کرده است. تولید‌کنندگان شاید در هیچ دوره‌ای به اندازه یک‌سالگی لغو برجام با چنین آسیب‌هایی که هم‌اکنون موجودیت صنعت خودرو کشور را به خطر انداخته مواجه نبودند با این حال به‌نظر می‌رسد هنوز مسیرهایی برای رفع برخی چالش‌ها، حتی به‌طور جزئی هموار باشد تا لااقل موجودیت صنعت خودرو حفظ شود. همراه با یک‌سالگی نقض برجام سه کارشناس خودرو در مورد تاثیر بازگشت تحریم‌ها بر صنعت خودرو به اظهارنظر پرداخته‌اند.

ناکامی دولتمردان در بنگاه‌داری( فربد زاوه| کارشناس خودرو):

در حالی به  نخستین سالگرد خروج آمریکا از برجام رسیده‌ایم که سالی بسیار سخت و پر از نوسان‌های اقتصادی را پشت سر گذاشتیم. شاید غافلگیرانه و بدون آمادگی در جنگی اقتصادی وارد شدیم که آمریکا در پوششی سیاسی و امنیتی با بزرگان اقتصاد دنیا آغاز کرد، از سوی دیگر ایران نیز سرمست از امضای برجام و امیدوار به روابط رو به بهبود با غرب، به تقسیم خوش‌باورانه و مدیریت‌شده منافع اقتصادی حاصل از آن مشغول بود.

اشتباهات تیم سنتی اقتصادی در فضای پسابرجامی و تلاش بر احاطه کامل مدیریتی بر بستر بی‌نظیر برجام با سوق دادن متقاضیان سرمایه‌گذاری در ایران به شراکت با برخی خواص داخلی و عدم توجه به عواقب چنین رفتار انحصارطلبانه‌ای، سبب شد به راحتی دستاورد تیم دیپلماسی به مخاطره بیفتد و قربانی خصومت و حتی ابزار چانه‌زنی‌ها و امتیازگیری‌های پشت پرده تیم ترامپ  شویم. بر این اساس تشدید انحصار در کسب‌و‌کار و تجارت در لفاف حفظ حقوق تولید‌کننده و مصرف‌کننده، تکرار صدور و تغییرات آنی آیین نامه‌های تجاری و تولیدی، تلاش بر حفظ دستوری نرخ ارز، بی‌انضباطی مالی و بودجه‌های انبساطی دولت، خلق بی‌رویه نقدینگی، فشار برای کنترل تورم با سرکوب اقتصادی حلقه‌های قانونی تولید و توزیع، نهایتا سبب مواجهه صنایع و تجار کشور با حجم عظیمی زیان مالی و اعتباری شد؛ بدون آنکه دستاوردی برای حفظ و تثبیت اقتصاد ایران، کنترل تورم و مقابله با تحریم‌ها داشته باشد. خودروسازی که یکی از اصلی‌ترین محورهای فشار آمریکا به ایران است با اولین فشارها، مجددا مانند اوایل دهه ۹۰ به دلیل ساختار ناکارآمد مدیریت دستوری دچار بحران اساسی، سقوط تولید و افزایش شدید قیمت محصولات شد. به هرصورت، اتفاقات سال گذشته نشان داد نه تنها ادعاهای وزارت صمت در توسعه صنعت خودرو و حتی جذب سرمایه خارجی آن در فضای پسا برجامی قابل اتکا نبود که دخالت‌های عمیق دولتمردان در بنگاه‌داری با نخستین اغتشاشی به بحران‌های عمیق ختم می‌شود.

راهکار کاهشی کردن اثر تحریم‌ها ( سعید مدنی| کارشناس خودرو) :

خودروسازی در ایران قدمتی بیش از 50 سال دارد. خودروسازان داخلی در این مدت توانایی‌های خود را در مونتاژ، ساخت خطوط مربوط به بدنه و همچنین خطوط رنگ به خوبی نشان داده‌اند. با این حال صنعت خودروی داخلی بی نیاز از همکاری و ارتباط با دیگر خودروسازان بین‌المللی نیست. البته این مساله تنها در مورد خودروسازان ایرانی صدق نمی‌کند. اصولا صنعت خودرو در تمام دنیا، صنعتی نیست که بتوان آن را صد در صد بومی کرد. توسعه و استفاده از تکنولوژی‌های روز مساله‌ای است که بیش از همه صنعت خودروی کشور را نیازمند ارتباط داشتن با فضای بین‌المللی کرده است. اما خروج ایالات متحده آمریکا از برجام و به دنبال آن خروج شرکای بین‌المللی تمام برنامه‌های توسعه‌ای را در خطوط تولید شرکت‌های داخلی ناتمام گذاشت. در شرایط حاضر آنچه باید مدنظر سیاست‌گذاران کلان خودروسازی باشد، حفظ وضع موجود است.

بی‌تردید برای نیل به این هدف سیاست‌گذاران کلان و خودروسازان باید دو برنامه را مدنظر قرار دهند. برنامه اول، ادامه تولید خودروهای قدیمی با تیراژ بالا، برنامه بعدی که می‌تواند در این شرایط به کمک شرکت‌های خودروساز بیاید ادامه توسعه کار روی پروژه خودروی ملی است. علاوه بر این در شرایط فعلی توسعه پلت‌فرم ملی می‌تواند به کمک خودروسازان بیاید و آنها با جایگزین کردن این خودروها به جای محصول‌هایی که پیش از این با مشارکت خودروسازان بین‌المللی تولید می‌شدند، می‌توانند علاوه بر اینکه خلأ محصولات مشارکتی را در خطوط تولید آنها کاهش دهند، این امکان را فراهم آورند تا این شرکت‌ها هر چه بیشتر در مسیر خودروساز شدن حرکت کنند.این تحریم‌ها قطعا روزی به پایان خواهند رسید. چنانچه روی پلت‌فرم‌های ملی در شرایط حاضر که خودروسازان در مضیقه هستند به اندازه کافی تمرکز شود، این امکان فراهم می‌شود که در زمان لغو تحریم‌ها و مذاکرات برای بازگشت شرکای بین‌المللی به خطوط تولید خودروسازان، از موضع بالاتری با آنها برخورد شود و از قدرت چانه‌زنی بیشتری در زمان مذاکرات برخوردار باشیم.

بی‌اعتنایی به هشدارهای برجامی( حسن‌کریمی سنجری| کارشناس خودرو):

وقتی شرکت پژو با همه جاه‌طلبی‌های خود و طمعی که نسبت به بازار ایران داشت به‌راحتی و ناگهان از همه مزایای قرارداد یک‌طرفه خود با ایران خودرو چشم پوشید و ایران را ترک کرد همان موقع در جایی گفتم که خروج آمریکا از برجام تنها خروج یک کشور از ۶ کشور طرف تعهد ایران نیست و قطعا صنعت خودروی ایران شرایط دشوارتری را نسبت به تحریم‌های گذشته تجربه خواهد کرد. رفتن پژو با وجود خواب خوشی که برای تصاحب بازار ایران دیده بود و به‌رغم فرش قرمزی که به‌واسطه قرارداد برای آنها پهن شده بود نشانگر عمق تحریم‌های یک‌طرفه آمریکایی‌ها بود که رفقای نیمه‌راه فرانسوی زودتر از خودمان به آن رسیده بودند به‌طوری‌که حتی امتیازات فراوان قرارداد هم نتوانست مانع خروج فوری آنها شود.زمان نشان داد پژویی‌ها درست تشخیص داده بودند چرا که آمریکایی‌ها با اتکا به در اختیار داشتن گلوگاه و شریان اصلی گردش مالی دنیا این امکان را دارند با ابزار اقتصادی، سایر طرف‌های برجامی ایران را نیز از راه به در کنند.

محروم کردن شرکت‌های بزرگ اروپایی و آسیایی از بازار بدون تعرفه و بزرگ آمریکا و البته توسل به دلارهای نفتی شرکای عرب خود در کنار تسلط بر بخش‌های مهم نظام بانکداری بین‌الملل و البته سوئیفت مهم‌ترین ابزارهای در اختیار آمریکایی‌ها برای همراه‌سازی سایر طرف‌های برجامی برای فشار بر ایران به‌ویژه در حوزه‌های مولد نظیر نفت و خودروسازی بوده است. رفتار خصمانه آمریکایی‌ها قابل پیش‌بینی است اما موضوع اساسی اینجاست که چرا تصمیم‌گیران صنعت خودرو ایران در طول یک دهه اخیر نتوانسته‌اند شرایطی را برای این صنعت ایجاد کنند که شرایط تحریمی آسیب کمتری به زیرساخت‌های این صنعت وارد آورد. اما چهار گام اساسی که باید در فاصله دو تحریم برداشته می‌شد ولی هیچ‌گاه به‌رغم هشدارهای فراوان به آن توجهی نشد عبارتند از، اصلاح روش‌های کسب سرمایه، سرمایه‌گذاری در تولید قطعات استراتژیک نظیر سیستم‌های تعلیق و بخش‌های هوشمند موتور، ارتقا و نوسازی ماشین‌آلات در قطعه‌سازی‌ها و خطوط مونتاژ شرکت‌های خودروساز و در پایان تلاش در جهت طراحی و مهم‌تر از آن بومی‌سازی طراحی پلت‌فرم. در نهایت اما دو گام مهم دیگر که امروز باید برداشته شود اصلاح ساختار شرکت‌های خودروسازی و تدوین استراتژی خودروسازی کشور است.

 

پیش بینی بازار  دوشنبه 23  اردیبهشت 98 : با آنکه طیف وسیعی از فعالان بازار درصدد فروش و نقد کردن سبد سهام خویش اند،ولی حرفه ای های بازار نیز بیکار ننشسته اند و مترصد کاهش قیمتها به سطوح جذاب هستند تا با جمع آوری سهام این افراد، فرصت را غنیمت شمارند و سهام دارای فاند قوی بنیادی را از کف بازار بربایند. این در حالیست که در شرایط فعلی شاهد دو دیدگاه متفاوت در بین فعالان بازار هستیم. جناح بدبین ها معتقد به افروخته شدن آتش جنگ بین ایران و امریکا بوده و با ترسی که ذهن آنها را اشغال و درگیر کرده است، در صدد فروش و خروج از بازار و نقد کردن سهام خویش اند.

این در حالیست که طیف کثیری از فعالان بازار، واهمه و اعتقادی به بروز جنگ بین طرفین درگیر در ماجرا ندارند و نهایت، این اختلافات را نشستن پای میز مذاکره و حل دوستانه اختلافات و قضایا می دانند. لذا  جریان عمده، سمت و سوی بازار را  در افق پیش رو تعیین خواهد کرد  و  برآیند آنها مهم است .

اما آنچه به تعیین سمت و سوی بازار سرمایه ما در آینده منجر خواهد شد، نخست "ریسکهای سیاسی ناشی از برجام و احتمال خروج مرحله ای ایران،  " و دوم " تنزل تدریجی ارزش ریال" است. جریان اول در قالب ریسک سیستماتیک، فشار کاهشی به بازار سهام  وارد خواهد کرد ولی جریان دوم در قالب سه آیتم مهم، شامل: 1-  "رشد ارزش جایگزینی شرکتها " ، 2-" افزایش فروش و سود شرکتهای جایگزین واردات " و 3- " جهش سودآوری شرکتهای صادرات محور و دلاری " - فشار افزایشی به قیمت های بازار سهام  وارد خواهند ساخت . 

 

            حافظ عزیزی نقش

کارگزاری اردیبهشت ایرانیان










rating
  نظرات

نظری وجود ندارد.

نام
ایمیل
وب سایت
عنوان
نظر
کد CAPTCHA
وارد نمودن کد